یادداشت شماره 9: رویکردی نو در ارزیابی های سازمانی

یادداشت شماره 9: رویکردی نو در ارزیابی های سازمانی

02:01:30 2021/08/13


معرفی دوره آموزشی رویکردهای نو در ارزیابی سازمانی !

چگونه باید همسویی و اثربخشی شاخصهای کلیدی عملکردِ هر کسب و کار را در مسیر خلق ارزش با ارزشهای پیشنهادی آن، ارزیابی نمود ؟!

در این دوره کاربردی از طریق این سوال کل نگر و سیستمی ، روشهای معمول ارزیابی سازمانی را در مسیر #پیشبرد_عملکرد ، مورد ارزیابی و بررسی‌ قرار داده و راهکارهای نوین را مطرح خواهیم کرد. 

برای اینکه بتوانیم به صورت اثربخش و با چشمانی باز برای سازمان خویش برنامه ریزی کنیم و با قاطعیت جایگاه آینده سازمان را به تصویر بکشیم ، باید بدانیم در کجا و در چه جایگاهی قرار داریم.برای رسیدن به این مقصود یکی از روشهایی که می تواند بسیار مفید ، کارآمد و موثر واقع گردد ، اجرا فرایند ارزیابی است.  ارزیابی یک فرآیند منظم ، سیستماتیک و فراگیر در سطح سازمان بوده که همچون آینه ای تمام نما ، رهبران را برای دستیابی به شناختی جامع و فراگیر از سازمان یاری می نماید. الگوهای متعددی برا ی استقرار فرآیند ارزیابی در سطح سازمان وجود دارند که با توجه به فرهنگ سازمانی می توانند انتخاب شده و به کار گرفته شوند. از جمله مهمترین مدلهایی که از آنها برای استقرار فرآیند خود ارزیابی استفاده می شود ، می توان به مدل دمینگ ( در ژاپن) ، مالکوم بالدریج ( در امریکا) و جایزه کیفیت اروپا (EFQM) اشاره نمود . در این میان حتی بسیاری از وزارتخانه ها و سازمانهای بزرگ هلدینگ نیز نسبت به طراحی و استقرار مدل بومی تعالی سازمانی متناسب با ساختار و فرهنگ غالب سازمانی خود جهت اجرا در واحدهای زیر مجموعه اقدام نموده اند. اما آنچه که بیش از هر چیز سازمانها را به استقرار رویکردهای تعالی سازمانی ترغیب می کند ، عدم اطمینان سازمانها به تصمیماتی می باشد که تنها بر مبنای اطلاعات حاصل از داده ها و شاخص های مالی گرفته می شوند.

ارزیابی رفتارساز : معیارها، پیشران عملکرد هستند. معیارها رفتارسازند. براساس اینکه در سازمان چه چیزی اندازه گرفته میشود و چه چیزی ارزیابی و ردگیری میشود، رفتار کارکنان سازمان بدان سو خواهد چرخید. اگر فقط معیارهای مالی اندازه گرفته شود، نگاه به سمت نتایج مالی که حاصل عملکرد گذشته سازمان است خواهد چرخید ولی اگر به متغیرهای آینده ساز پرداخته شود افق دید کارکنان از کوتاه مدت به میان مدت و بلندمدت تغییر خواهد کرد.

انتخاب رویکرد مناسب در ارزیابی بستگی دارد به :

  • منابع و منافع خاصی که سازمان به دنبال آن است .
  • منابعی که در دسترس می باشد.
  • ساختار سازمانی و محدوده  ارزیابی
  • بلوغ فرآیندهای سازمانی
  • ارتباطی که خودارزیابی با برنامه کسب وکار سازمان می تواند داشته باشد
  • میزان دقت و صحت مورد نیاز
  • سطح تعهد مدیران به خودارزیابی
  • مشارکت در راستای بهبود
  • آسانی روش
  • برنامه شرکت در یک جایزه معتبر
  • فرهنگ سازمانی برتری جویی
  • توافق در تعیین نقاط قوت و نواحی قابل بهبود
  • مشارکت و سطح درگیر سازی پرسنل
  • سرعت و . . .

تهیه مطلب : دکتر حمید رضا خدمتگزار

مدرس و طراح دوره‌های آموزشی جهت توسعه شایستگیهای مدیران در مسیر تعالی و نوآوری سازمانی

0 0 رأی
امتیاز مقاله
اشتراک
اطلاع رسانی
guest
0 دیدگاه
Inline Feedbacks
نمایش همه دیدگاه ها
  • آخرین نوشته ها

  • موضوعات

  • خدمات

  • 0
    لطفاً نظرات خود را با ما در میان بگذاریدx